دوره 25، شماره 4 - ( 9-1394 )                   جلد 25 شماره 4 صفحات 102-109 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Askarian Omran S, Sheikholeslami F, Tabari R, Kazemnejhad leili E, Paryad E. Role of career factors on marital satisfaction of nurses. J Holist Nurs Midwifery. 2015; 25 (4) :102-109
URL: http://hnmj.gums.ac.ir/article-1-584-fa.html
عسکریان عمران سعیده، شیخ الاسلامی فرزانه، تبری رسول، کاظم نژاد لیلی احسان، پاریاد عزت. ارتباط بین عوامل شغلی و رضایت زناشویی پرستاران. پرستاری و مامایی جامع نگر. 1394; 25 (4) :102-109

URL: http://hnmj.gums.ac.ir/article-1-584-fa.html


مربی ، Farzaneh.sheikh@Yahoo.com
چکیده:   (1034 مشاهده)

چکیده

مقدمه: رضایت زناشویی که نشانگراستحکام نظام خانواده است ؛ باعث افزایش سلامت جسمی، روانی، پیشرفت اقتصادی، رضایت شغلی ورضایت ازکل زندگی می گردد پرستاران جهت تامین سلامت وآسایش بیماران باعوامل تنش زای مختلف درمحل کارمواجه هستند وبه دلیل تعدد نقش ها در منزل نیز درمعرض مستقیم و غیرمستقیم آسیبهای جسمانی وروانشناختی متعددقرار دارند . شناخت عوامل موثر و مرتبط شغلی با رضایت زناشویی می تواند جهت ارتقا و بهره وری این نیروی عظیم انسانی حائز اهمیت باشد.

هدف: این پژوهش با هدف تعیین ارتباط بین عوامل شغلی ورضایت زناشویی پرستاران شاغل در مراکز آموزشی- درمانی انجام گرفت.

روش کار: در این مطالعه  همبستگی از نوع توصیفی تحلیلی، 500 پرستار متاهل شاغل در 8 مرکز آموزشی درمانی شهر رشت به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. اطلاعات از طریق پرسشنامه رضایت زناشویی اینریچ (ENRICH) و پرسشنامه عوامل فردی اجتماعی و شغلی جمع آوری گردید و  با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و  آزمون های آمار استنباطی (آزمون پیرسون، آزمون آنالیز واریانس یک طرفه،آزمون تی مستقل و مدل رگرسیون لوجستیک  رتبه ای) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

نتایج: یافته ها نشان داد که بیشتر واحدهای مورد پژوهش(6/61%) دارای رضایت زناشویی نسبی هستند. بین میزان رضایت زناشویی با سابقه کار(0001/0P=)، میزان درآمد (002/0P=)، بخش محل خدمت (0001/0P=)، نوبت کاری (003/0P=)، وضعیت استخدامی (0001/0P=)، سن(002/0P=)، ارتباط آماری معنی دار وجود داشت. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که به ازای افزایش تعداد 1 فرزند شانس تمایل به کاهش رضایتمندی65/1برابر افزایش می یابد. از بین بخش های محل خدمت تنها بخش روانپزشکی (0001/0>P) عامل مرتبط بارضایت زناشویی بود. اما بین رضایت زناشویی با مرتبه شغلی، جنس و مدرک تحصیلی، ارتباط آماری معنی داری مشاهده نشد.

نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه، برخی عوامل شغلی  با رضایت زناشویی پرستاران دارای ارتباط معنی دار می باشند. در نتیجه
می توان با بکارگیری راه های مناسب و استفاده از فاکتورهای تعدیل کننده شغلی شرایط خانوادگی پرستاران را با افزایش میزان رضایت زناشویی  بهبود بخشید
.

  |   |   متن کامل (HTML)  (467 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۹/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۴/۹/۱۴ | انتشار: ۱۳۹۴/۹/۱۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پرستاری و مامایی جامع نگر می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Holistic Nursing And Midwifery

Designed & Developed by : Yektaweb